zakończyć


zakończyć
Zakończyć życie zob. życie 20.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • zakończyć — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. dk VIIa, zakończyćczę, zakończyćczy, zakończyćczony {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} zrobić, doprowadzić coś do końca; zaprzestać czegoś : {{/stl 7}}{{stl 10}}Przesłuchanie zakończono ok. 4 …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zakończyć — dk VIb, zakończyćczę, zakończyćczysz, zakończyćkończ, zakończyćczył, zakończyćczony rzad. zakończać a. zakańczać ndk I, zakończyćam, zakończyćasz, zakończyćają, zakończyćaj, zakończyćał, zakończyćany 1. «doprowadzić coś do końca, do ostatecznego… …   Słownik języka polskiego

  • zakończyć się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} zostać zakończonym, doprowadzonym do końca : {{/stl 7}}{{stl 10}}Zakończyła się wojna w Jugosławii. Zakończyły się eliminacje do konkursu. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zakańczać — → zakończyć …   Słownik języka polskiego

  • zakończać — → zakończyć …   Słownik języka polskiego

  • zakończać — Zakończyć życie zob. życie 20 …   Słownik frazeologiczny

  • zakańczać — Zakończyć życie zob. życie 20 …   Słownik frazeologiczny

  • zabastować — zakończyć pracę …   Słownik gwary warszawskiej

  • zamknąć — dk Va, zamknąćnę, zamknąćniesz, zamknąćnij, zamknąćnął, zamknąćnęła, zamknąćnęli, zamknąćnięty, zamknąćnąwszy zamykać ndk I, zamknąćam, zamknąćasz, zamknąćają, zamknąćaj, zamknąćał, zamknąćany 1. «zasłonić, zakryć czymś wejście, wlot, otwór do… …   Słownik języka polskiego

  • wyjść — 1. Coś, ktoś nie może wyjść komuś z głowy, z myśli «ktoś nie może o czymś, o kimś zapomnieć, coś, ktoś zajmuje czyjąś uwagę»: Twój były chłopak nie może wyjść ci z głowy. Cosm 9/1999. 2. Coś wyszło spod czyjejś ręki, spod czyjegoś dłuta, pędzla,… …   Słownik frazeologiczny